Ik post. Ik genereer ongeveer 84.000 impressies per jaar. De reacties zijn vriendelijk: “Mooie post!”, “Interessant!”, “Dank voor het delen!” En dan tel ik mijn nieuwe klanten uit die stroom. Nul.
Dat is de paradox waarmee deze reeks opent. Hoe meer je online zichtbaar bent, hoe onzichtbaarder je wordt voor de mensen die echt tellen. Bereik is niet hetzelfde als een gesprek. En een gesprek is niet hetzelfde als een klant.
De zichtbaarheidsillusie
LinkedIn belooft je zichtbaarheid en levert die ook. Je bereikt mensen. Maar wie precies? Stel dat je duizend connecties hebt. Een post bereikt er zestig. Daarvan reageren er drie. Eentje wordt misschien een lead. Dat is een tiende procent van je netwerk.
En nu de eerlijke vraag: hoeveel van die duizend zijn werkelijk jouw ideale klanten? Tien misschien. En van die tien bereik je er met een post een, of nul. Je voelt je zichtbaar, maar je bent vooral zichtbaar voor mensen die je toch al kennen of je dienst niet nodig hebben. Waarom het algoritme dat spel speelt, lees je in “Voorbij het algoritme”.
Waar jouw klanten echt zitten
Jouw ideale klanten wonen om de hoek. Ze zijn bevriend met je huidige klanten. Ze zitten in hetzelfde ecosysteem als jij. En ze scrollen voorbij je post tussen honderden andere, terwijl ze eigenlijk gewoon met iemand willen praten.
Wil je dat de CEO van bedrijf X je kent en belt? Dan is de vraag niet hoe je hem via het algoritme bereikt. De vraag is wie er al bij hem in de buurt staat: zijn boekhouder, zijn advocaat, de ondernemer met wie hij vorige week lunchte, de klant die net een mooie case afsloot. Zijn warme netwerk. En jij kent daar waarschijnlijk iemand in. Meer daarover in “Nabijheid boven LinkedIn”.
Minder mensen, meer klanten
Duizend willekeurige impressies leveren twee tot vijf leads en hooguit een klant op. Tien handgekozen mensen, persoonlijk benaderd op basis van fit en gedeelde connecties, leveren drie tot vijf gesprekken en een of twee klanten op. Minder bereik. Meer resultaat.
Dat is geen theorie, dat is wat elke oprichter in de beginfase doet: de telefoon pakken. Twintig goede gesprekken leveren meer op dan twintigduizend impressies. Het lijkt onlogisch, maar willekeurig bereik is precies dat: willekeurig.
Minder mensen benaderen met meer aandacht wint van meer mensen bereiken met minder aandacht.
Vijf kaarten per ochtend
Stel je voor: elke ochtend schrijf je vijf handgeschreven kaartjes. Aan vrienden van je beste klanten. Aan mensen die passen bij wie je bent. Geen pitch, geen “Boek hier je gratis audit!”, geen link in de comments. Gewoon een mens die een ander mens uitnodigt voor een koffie.
Een handgeschreven kaart wordt bijna altijd geopend en breekt door de digitale ruis heen. Vijf per dag is honderd per maand. Reageert een op de tien, dan zijn dat tien gesprekken. Converteert een vijfde, dan zijn dat twee klanten per maand. Kostprijs: een paar euro en een kwartier per ochtend, voordat je je mail opent.
En reageert iemand niet? Op LinkedIn is je post dan verdwenen. Een kaartje blijft op het bureau liggen. Elke keer dat ze het zien, denken ze: die heeft moeite gedaan. Dat is nabijheid. Dat is het verschil.
Concreet: Stop met tellen wat niet telt: impressies, likes, vriendelijke emoji’s. Tel wat wel telt: verstuurde kaarten, echte gesprekken, nieuwe klanten. Zet die vijf kaarten neer als dagelijks ritueel, niet als campagne van een kwartaal. Het is houdbaar, het is menselijk, en het is eerlijk gezegd leuker dan hopen dat een algoritme je toont.
Reeks · Voorbij de zichtbaarheid · Add Business